Natte tosti’s en dichtgetikte hertjes

Dat de politie dreigt de start van de Tour de France in Utrecht te saboteren voor een betere CAO is volgens velen een brug te ver, zelfs voor een deel van de politiemensen. Roet in ‘s werelds grootste en bekendste wielerevenement strooien lijkt hier erger dan het plegen van een moord.
Volgens Thijs Zonneveld – je weet wel, die van De Berg Komt Er – moet je blijkbaar het bloed onder de nagels van zoveel mogelijk mensen vandaan halen, als je iets wilt bereiken. Volgens Thijs duurt de actie net zolang tot mensen over de hele wereld hebben gezien wat voor ‘n natte tosti’s Nederlandse agenten zijn.

Ik moest even op zoek gaan naar de betekenis van deze uitdrukking. Het blijkt dat de term voortkomt uit de studentenwereld. Een natte tosti is, volgens het studentenwoordenboek, een jongen met een lange mat (met daarin veel gel) die zichzelf heel wat vind, vaak ook een eigengeiler, de droomman van menig dichtgetikt hertje. De eigengeiler is, volgens diezelfde dictionnaire, iemand (vaak een jongen) die zichzelf erg knap vindt en dit ook duidelijk laat blijken.

Als gepensioneerde politieman ben ik het ook niet helemaal eens met deze actievorm. De CAO-onderhandelingen hebben inderdaad niets te maken met de Tour. Maar, wat heeft Utrecht te maken met de Tour de France of Groningen en Apeldoorn met de Giro d’Italia? Natuurlijk, de commercie speelt de hoofdrol, politiek opportunisme en megalomaniakale ideeën van een aantal mensen liggen ten grondslag aan dit evenement. Zou je het normaal vinden om de Ronde van Nederland vanaf een berg in Tirol te starten?
Wellicht zit Thijs al op de top van de denkbeeldige Nederlandse berg te dromen om van daaruit de ronde van Zwitserland te laten starten.

De politiek, met de Minister voorop, laat de politie in chaos achter, omdat er zo nodig, coûte que coûte, een reorganisatie moest worden doorgezet. Een plan, waarover het merendeel van de politiewereld op voorhand al grote bedenkingen had. Dat de verharding van de politieacties toenam en zich zou toespitsen op de Tour, was te voorzien.
Elke dag staan duizenden politiemensen 24 uur per dag klaar om criminelen van bed te lichten of van de straat de plukken, gaan zij de strijd aan met hooligans tijdens onze heilige voetbalfeestjes en worden zij door  sommige groepen straatjongeren die hele wijken terroriseren, beledigd, bedreigd en weggehoond. Draaideurcriminelen worden keer op keer opgepakt om vervolgens door justitie op vrije voeten te worden gesteld. Bij de drugsbestrijding lopen politiemensen grote, soms levensgevaarlijke, risico’s. En ja, diezelfde politie wordt ook ingezet bij het elk jaar toenemend aantal grote evenementen. Daartegenover staat dat al die opdrachten – de politie is immers ondergeschikt aan het bevoegde gezag –  met steeds minder mensen gedaan moeten worden, terwijl tegelijkertijd bezuinigt moet worden. Registratie van alle activiteiten moet gedaan worden met abominabele en nauwelijks te doorgronden bedrijfsprocessensystemen, politiebureaus worden gesloten. Als dan de nullijn al vier jaar lang is gehanteerd, de vorige minister en diens opvolger na maandenlange onderhandelingen stoïcijns blijven, is het geen wonder dat de politie, na eerst publieksvriendelijke acties te hebben gevoerd, overgaat tot hardere acties en daarbij gebruik maakt van zo’n groot evenement.
Ik denk overigens, dat het niet zover komt met die acties. Tegen die tijd hebben de bonden bakzeil gehaald, komt de minister met een nieuw bod of heeft de rechter ingegrepen. Het Grote Geld en de Heilige Sport moeten immers zegevieren.

Thijs Zonneveld zal waarschijnlijk niet al te diep zijn gedoken in deze complexe materie, hij maakt er een studentikoze karikatuur van. Wat wil je ook als je als oud-wielrenner, die transformeerde naar journalist en schrijver, droomt over het bouwen van een berg in Nederland? Het is niet te hopen dat hij iets overgehouden heeft aan de een of andere val in het peloton. Waarschijnlijk heeft hij in zijn jeugdtijd al vaker de boel opgeruid en met rotte tomaten en stinkende eieren gesmeten.

Ik vermoed dat Thijs nog niet helemaal volgroeid is, maar dat hij nog steeds in de rebelse modus staat van de student die weinig opheeft met gezag. Zijn opmerking dat de politie bijvoorbeeld maandenlang had kunnen stoppen met het geven van boetes, slaat de plank volledig mis. Hij neemt daarmee op de koop toe dat er onveilige situaties in het verkeer ontstaan omdat weggebruikers – en veel meer de studenten –  zich dan steeds minder gaan aantrekken van de regels. Dat er gevaarlijke en onveilige situaties zouden ontstaan door de politieacties is uitsluitend gebaseerd op ongenoegen jegens het gezag. Als het peloton stilstaat, kan er niemand vallen of een ongeval veroorzaken.

Of is hij misschien te vaak tegen een bekeuring zijn opgelopen?

Jacques Smeets

www.deblauwediender.nl

2 Comments

Laat een bericht achter.