Carnaval. Alaaf!

Carnaval 2016Carnaval is niet voor iedereen weggelegd. Desondanks dompelen zich massa’s mensen in het feestgedruis. Er ontstaat een gevoel van losbandigheid. Je breekt uit jezelf, je gaat uit de bol en laat je even letterlijk gaan. Geen remmen meer, niemand die zegt wat je moet doen, hoe je tot een prestatie moet komen en de productie op gang moet houden. Je zet een masker op en denkt dat je niet meer herkend wordt. Zonder het te beseffen toon jij je ware aard. Het masker geeft immers uitdrukking aan jouw diepe persoonlijkheid.

Een clown herbergt in het gewone dagelijkse leven een clowneske persoonlijkheid, een vampier ruikt graag het bloed van de ander, de hofnar filosofeert regelmatig, terwijl een oud wijf niet altijd even serieus genomen wordt. Alles figuurlijk bedoeld natuurlijk.
Echter, in het leven buiten Carnaval is de drager van die maskers meestal niet zo moedig om dergelijk uiterlijkvertoon aan de dag te leggen. Het hoeft natuurlijk ook niet letterlijk opgevat te worden, maar toch…

Carnaval is bij uitstek dé gelegenheid om eens niet te hoeven nadenken over verantwoordelijkheid. Je raakt los van de verbondenheid met partner, werk en gezin.
De gelegenheid wordt geboden en genomen om iets intiemer contact te zoeken met bekenden of wildvreemden. Alhoewel, de recente gebeurtenissen in Keulen doen vermoeden dat het dit jaar wel iets anders zal zijn. De echte Carnavalsgekken laten zich echter niet ringeloren door angsthazen die denken de ongeschreven wetten voor de vier doldwaze dagen geweld aan te kunnen doen. Zij lachen naar iedereen, zijn vriendelijk, maken muziek en herrie, dansen en hossen met willekeurige voorbijgangers. Het glas of de plastic beker wordt geheven, er wordt geknuffeld en gekust. Met Carnaval is er een natuurlijke behoefte aan iets meer lichamelijk of geestelijk contact, waarbij een lichte ondeugd als vanzelfsprekendheid lijkt. Alcohol werkt hierbij stimulerend.

Velen moeten eerst in een soort roes komen om zich bloot te durven geven of losbandig gedrag te vertonen. De dronkenschap zou als een soort verzachtende omstandigheid kunnen gelden (het mag immers wat kosten).

Na de dolle dagen keren we terug in de werkelijke wereld van alledag. We gaan verder waar we gebleven waren. Met de vluchtelingen, onze pensioenen, de ondoorgrondelijke politiek en de ellendige terreur in de wereld. Op Aswoensdag loopt iedereen weer in het gareel, zowel thuis als op het werk. Het leven wordt weer serieus. Sommigen halen een askruisje om zo opnieuw te worden herinnerd aan het aardse bestaan. We zetten onze maskers af en vertonen weer ons alledaagse uitgestreken gezicht. De losbandigheid verdwijnt, we keren terug in onze bol en in ons zelf, zonder tot het besef te zijn gekomen wat dat toch was dat ons uit onszelf liet breken en zo losbandig maakte.
Wat een prachtig gevoel eigenlijk!

Alaaf !!
Je zou ook kunnen zeggen dat we “alles” van ons “(a)af” moeten gooien, oftewel dat we ons dagelijks masker moeten afzetten en meer moeten komen tot onszelf. Dan tonen we onze ware aard.

Laat een bericht achter.