De maretak
Wandelend langs de populieren
Overwoekerd door de parasiet
Kom ik tot onverwachte mijmeringen
Eerst maar eens mijn hoofd leegmaken
Van politiek, hoofddoeken en politiegeweld
Van Mugabe, Zimbabwe en feestgewoel
De maretak, ook wel mistel of vogellijm genoemd
Trekt zich niets aan van zijn gastheer
Water en zout onttrekt hij uit de takken
Soms is daar de mens met zijn idee
Om het kanaal te verbreden
Of om de natuur her in te richten
Alsof de natuur hier om vraagt
De maretak die er helemaal niet om maalt
Gekortwiekt of niet, hij laat niet los
Uiteindelijk legt de maretak toch het loodje
Net zoals de boom zich neervlijt op aarde
Het einde is er voor alles en iedereen
Voor de boom en de maretak
Blijft niets anders over dan zich ermee te verenigen
Zoals de mens dat zou moeten doen
Zonder morren aanvaarden
Dat het einde de start is
Van elk nieuw begin
Tekst en foto: © Jacques Smeets

