Een uiltje knappen

 

Uiltje knappen

de handen diep weggestoken
in de zakken van de versleten broek
de overjarige jas stevig
dichtgeknoopt tot aan de nek

de klompen aan de voeten
lijken zich erbij te hebben neergelegd
zich niet bewust van de pijn
in botten en spieren

even bijkomen van de noeste arbeid
op het land en in de hoeve
ongemerkt gaat alles voorbij

de zon werpt een schaduw
op zijn woonstee
achter het raam pruttelt de pot
ritmisch op het fornuis

de tijd wegtikkend
seconde na seconde
minuut na minuut
uur na uur

dit tafereel brengt mij in vervoering
ik voel me weer kind
op de boerderij
tussen het vee en op het erf

een uiltje knappen
iets alledaags…
toen.

©Schilderij: Alfons Smeets
©Tekst: Jacques Smeets

2 Comments

Laat een bericht achter.