Een uiltje knappen

Boer tegen muur 2

Uiltje knappen

De handen diep weggestoken in de zakken van de versleten broek,
De overjarige jas stevig dichtgeknoopt tot aan de nek
De klompen aan de voeten lijken zich erbij te hebben neergelegd.

Zich niet bewust van de pijn in botten en spieren
Even bijkomen van de noeste arbeid op het land en in de hoeve
De wereld trekt ongemerkt aan hem voorbij.

De zon werpt zijn schaduw tegen de muren van zijn woonstee
Achter het raam pruttelt de pot ritmisch op het fornuis
De tijd wegtikkend, seconde na seconde, minuut na minuut, uur na uur.

Dit tafereel brengt mij in vervoering
Ik voel me weer kind bij de boerenfamilie op de boerderij.
Een uiltje knappen was iets alledaags…toen.

©Schilderij: Alfons Smeets
©Tekst: Jacques Smeets

 

2 Comments

Laat een bericht achter.