Hoeve Vernelsberg

Voor even episch centrum in Epen
De Plaatweg als begin- en eindpunt
Een kunstoord aan de oever van de Geul
Natuurlijk gevoel op een idyllisch plekje

Kunstenaars verzamelen zich
Tonen zich aan muren en in tuinen
Ongegeneerd en in volle pracht
Aan kunstzinnige liefhebbers

Lange tijd ontoegankelijk
Voor de nieuwsgierige passant
Charlie kwam, zag en ontsloot de hoeve
Nieuwsgierigheid werd bevredigd

Woorden klinken over de binnenplaats
Aaneengeregen door Ruud, de woordkunstenaar
Soms à capella voorgedragen
Lente me, zomer me, september en winter me

De hoeve op de rots komt tot leven
Jos zingt zijn stem over de hoofden
Dit is een plek om lief te hebben
Vogels stoppen eventjes hun gezang

De gebouwen vormen een driehoek
Die van eenheid en verbroedering
Als ware het een oneindige cirkel
Generaties volgden zich hier op

De Geul meandert vrolijk verder
Laat de hoeve achter zich
Vogels zingen gebekt, zoals altijd
De mens in betovering achterlatend

Woorden zijn gesproken, liederen gezongen
Kunst is bekeken, werd betast en gekocht
De binnenplaats keert terug naar zijn oorsprong
Vernelsberg wordt weer één met het landschap.

Leave a Comment. Reactie annuleren