Hoog bezoek uit China

Wie had dit ooit kunnen denken?

Lulu Wang _5

Tot een jaar of vijf geleden was dit ondenkbaar, maar sinds mijn kennismaking met Lulu Wang  in 2012, is er een soort literaire vriendschap ontstaan tussen – je kan bijna spreken van – geestverwanten. Ik heb haar een paar keer thuis bezocht, we spraken elkaar uitgebreid over onze literaire bezigheden en ik kreeg uitnodiging voor een aantal presentaties en voor de opening van een Chinese Culture Club in Den Haag. Lulu bleek zeer geïnteresseerd te zijn in mijn leven en werk als politieman en hoe ik omging met de impact van het beroep.
Verder stelt zij grote interesse in de overeenkomsten en verschillen tussen dit beroep binnen twee totaal verschillende culturen, die van China en die van West-Europa, m.n. die van Nederland. Met name t.a.v. onderwerpen als gezag, morele weerbaarheid en bevoegdheden.
In oktober 2015 leidde onze vriendschap tot een gezamenlijk optreden in de Terpkerk te Urmond, in het kader van de expositie Overmunthe XXVI. Wij spraken toen af, dat wij elkaar de komende jaren meer zouden ontmoeten om tot een literaire samenwerking te komen. Intussen heeft Lulu mij een paar maanden geleden geïnterviewd en daarvan een artikel geschreven voor het vooraanstaand tijdschrift ‘World Affairs’.

Vorige week liet Lulu mij weten dat haar ouders een reis door Nederland en België maakten. Beide zijn hoogleraar/historici sociale wetenschappen in China en nog zeer actief. Haar vader van 82 en moeder van 78 doken in opdracht van de Academy voor Sociale Wetenschappen Beijing in de Nationale Archieven van Nederland en België om zodoende meer te weten te komen over wat hier in het Westen over Chinese historie in Europa is opgeslagen. Daarvan zullen zij rapporteren binnen de Academische wereld in Beijing en verder onderzoek doen. Zij hadden bezoeken gebracht in o.a. Den Haag, Brussel, Brugge en Leuven.

Lulu vroeg mij afgelopen zondag of ik haar en haar ouders wilde komen afhalen bij het treinstation in Luik. Zij had intussen hotelkamers gereserveerd in Kasteel Elsloo (voor mij lekker dichtbij natuurlijk).
Vanuit Luik werd in rap tempo het e.e.a. geregeld wat wij die dag zouden ondernemen. Haar ouders wilden heel graag de abdij Rolduc in Kerkrade bezoeken. Zo gezegd, zo gedaan. Daar was op dat moment een feestelijk treffen van wijngaardiers aan de gang.
Voor Chinezen is het blijkbaar geen enkel probleem om mensen aan te spreken. Binnen enkele minuten was er contact met Belgische, Duitse en Nederlandse wijnboeren en ontsponnen zich interessante gesprekken in diverse talen en dialecten.

Onderweg naar Kerkrade en terug naar Elsloo werd er informatie uitgewisseld over de historie van Limburg en de Euregio. Lulu en haar ouders waren heel erg verheugd over zoveel nuttige informatie.
Zij had van tevoren aangegeven dat zij zich verheugde op een weerzien met mijn vrouw. Uiteraard was dat geen enkel probleem. Voor ons was het een hele grote eer om met deze vriendelijke, vrolijke en vooral interessante/leergierige mensen op pad te mogen gaan.
Wij leverden hen keurig af bij Kasteel Elsloo, waar zij hun ogen uitkeken aan het Kasteel en haar omgeving. Het beviel hen zo goed, dat zij direct een nacht extra boekten.
Dat betekende dat wij de volgende dag opnieuw iets ondernamen.

Lulu Wang _3

‘s Ochtends had Lulu met haar ouders een grote wandeling gemaakt door het kasteelpark en het aangrenzende Bunderbos. Men was zeer onder de indruk van deze mooie natuurrijke omgeving.
‘s Middags zijn we, op hun verzoek, naar Valkenburg getrokken. Haar ouders waren ongeveer 20 jaar geleden al eens daar geweest. Wij brachten er een paar gezellige uurtjes door, bezochten intussen ook het voormalige PTT-kantoor waar de bewoner een galerie heeft ingericht van mijn broer, kunstschilder Alfons uit Schin op Geul.

De ouders van Lulu wonen in Beijing en dat is natuurlijk van ‘n heel andere orde, en vooral grootte, dan onze omgeving. Wat hun in het bijzonder opviel was de rust, gezelligheid, onbevangenheid en de schoonheid in de dorpen, steden en natuur.
Uiteraard zijn ze ook eventjes bij ons thuis op bezoek geweest.

Tijdens het bezoek sprak Lulu geregeld over mijn verhaal dat ik een paar jaar geleden schreef voor het boek Prikkeldraad.
In dit hoofdstuk heb ik een politieverhoor geschreven, in de stijl, zoals ik dat als tactisch rechercheur jarenlang heb gedaan. In de vorm van een proces-verbaal van verhoor dus. Lulu kwam maar niet uitgesproken over de inhoud van dat verhoor en zij heeft  serieus interesse om dit verhaal in haar stijl te gaan schrijven en in China uit te geven.  Ze zei herhaaldelijk dat het maar bleef pruttelen in haar hoofd. Het is duidelijk dat onze vriendschap een boeiend karakter krijgt.
Overigens nodigde mama Lee (moeder) ons uit om haar en haar man zeker te bezoeken, mochten wij ooit in Beijing komen. Dat ligt nog wel erg ver buiten bereik voor ons.  Maar lief is het wel. Zij heeft ons blijkbaar nu al in ons hart gesloten. Tijdens de wandeling door Valkenburg nam zij spontaan mijn vrouw onder de arm genomen en zei in het Engels tegen haar dat zij nu zussen waren.

Deze vriendschap zullen wij ons leven lang koesteren.

 

1 Comments

Laat een bericht achter.