Kopstoot


De ‘kopstootaffaire’ met majoor Marco Kroon maakt vele tongen los. Meningen te over op sociale media en in de reguliere persberichten. Mijn persoonlijke mening over de militair Marco Kroon doet er in dit verband niet toe. Misschien kom ik daar nog eens op terug. Maar, er kwamen bij mij wel herinneringen uit mijn politieloopbaan boven drijven.
Zoals deze.

Als politieman kreeg ik natuurlijk ook te maken met recalcitrante of agressieve mensen tijdens het uitschrijven van een bekeuring. Een met de Willemsorde onderscheiden militair zat daar nooit bij.
In de jaren ’70 was er in Maastricht een burgemeestersconferentie in het MECC. Burgervaders uit het hele land waren neergestreken. Die van ver kwamen bleven natuurlijk overnachten in een hotel. Sommigen maakten gebruik van de situatie om Maastricht nader te leren kennen en trokken ‘s avonds de binnenstad in. Een enkeling strandde op een plek waar je niet gevonden wil worden.
In een portiek, vlakbij een nachtclub bijvoorbeeld. Daar lag iemand stomdronken te snurken. Een man van pakweg 60 jaar oud. Hij deed niemand kwaad, maar in die tijd was dit voor ons aanleiding om zo iemand op te pakken en in een dronkenmancel zijn roes uit te laten slapen om hem vervolgens met een proces-verbaal wegens openbare dronkenschap naar huis te sturen.
Zo goed en zo kwaad als het ging lukte het ons de man in de politieauto te hijsen. Onderweg kwam hij enigszins bij zijn positieven en hij begon iets te brallen over die conferentie en dat hij burgemeester was. Hij noemde een of andere plaats in het noorden van het land, ik meen mij te herinneren dat hij een plaats in Friesland noemde. Mijn collega en ik lachten eens naar elkaar en zeiden: ‘ja, dat zal wel, wij zijn prins Carnaval en de Gouverneur.’

Maar, aan het bureau bleek na onderzoek, dat hij inderdaad burgemeester was. Hadden wij een burgemeester met zijn dronken kop in zo’n smerige cel gegooid. Daar lagen voornamelijk notoire drinkers en vechtersbazen uit Maastricht hun roes uit te slapen.
De wachtcommandant van dienst was een zeer gezagsgetrouwe man die nog maar een paar jaar van zijn pensioen was verwijderd. Hij was iemand die letterlijk van zijn stoel opstond als hij de commissaris aan de telefoon kreeg.
Toen deze brigadier in de gaten kreeg dat er een burgemeester in de dronkenmancel lag, gaf hij onmiddellijk de opdracht om hem daaruit te halen en hem naar zijn hotel te brengen. Wij voerden de opdracht uit, weliswaar met tegenzin, immers voor ons maakte zo’n titel geen onderscheid in dit verband, maar wij deden dit omdat wij zagen dat die wachtcommandant in paniek raakte. Hij moest zich immers verantwoorden voor die opsluiting. Stel je voor dat de commissaris te horen kreeg dat hij had toegestaan dat een burgemeester in een dronkenmancel was ingesloten? Dat was in die tijd onmogelijk.
Dus, brachten wij de man keurig naar het hotel. Een proces-verbaal werd nooit opgemaakt. En zijn familie of College zal er waarschijnlijk nooit iets over hebben gehoord.

Zo ging dat dus, pakweg 45 jaar geleden.

Hoe het zou afgelopen zijn, als de burgemeester recalcitrant en agressief was geweest tegen ons toen wij hem daar uit dat portiek visten en een van ons een kopstoot had gegeven? Ik vermoed dat de matracque ons een geweldige dienst had bewezen en de burgemeester gewillig mee was gegaan naar het bureau om zich daar te verontschuldigen voor zijn gedrag.

© Jacques Smeets 2019

2 Comments

  1. Hoi Jaques
    Ik herken dit volledig maar ging het over een wethouder die persé de korpschef wilde spreken nadat hij was aangehouden voor rijden onder invloed. Gelukkig werd hij door de korpschef eruit gegooid

    Reply

Laat een bericht achter.