Mijn eerste lijk is gelukkig vers

Pascale Bruinen_aangepastEen opmerkelijk boek. Niet zozeer vanwege de titel, die terugslaat op een ervaring tijdens een sectie, alhoewel dat op zich natuurlijk wel de aandacht trekt. Slechts weinigen onder ons gepeupel bevinden zich, samen met een patholoog-anatoom, een griffier en rechercheurs in een sectiekamer om getuige te zijn van het compleet opensnijden en ontleden van een lijk.

Het boek is tevens bijzonder, omdat het geschreven is door een officier van justitie, die nog volop in functie is. Dat is wel héél erg apart.
Welke emoties en twijfels gaan er schuil achter die strenge zwarte toga van een officier van justitie?
Pascale Bruinen beschrijft openhartig haar spannende, indringende en soms grappige ervaringen tijdens strafzittingen, nachtelijke bereikbaarheidsdiensten en het leiden van opsporingsonderzoeken van de politie. Ze geeft een inkijkje in de eigenaardigheden van verdachten, rechters en advocaten die ze tegenkomt in de rechtszaal en beschrijft haar keiharde en emotionele confrontaties met de zelfkant van de maatschappij, bijvoorbeeld bij gewelddadige verkrachtingen, zedenzaken waarbij jonge kinderen slachtoffer zijn of een huurmoord.

Je moet het lef maar hebben om autobiografisch over jezelf en je beroep te schrijven, terwijl je er nog middenin staat. Een beroep dat op zich al heel bijzonder is. Zij brengt, samen met een klein legertje aan collega’s, jaarlijks tienduizenden verdachten voor de rechter of leggen zelf een boete of taakstraf op (bij overtredingen en sommige eenvoudige misdrijven). De confrontatie met die mensen gaat haar niet in de koude kleren zitten, zo blijkt uit het boek.

Haar kijk op de politie en met name op de recherche blijken van groot respect te getuigen en dat komt blijkbaar niet alleen maar omdat zij samenleeft met een politieman. Daarbij schroomt Bruinen niet om de lezer ook iets te tonen van haar leven als echtgenote en moeder. Die kwetsbaarheid geeft een extra dimensie aan het boek.

De auteur blijkt in staat om de lezer aan zich te binden, terwijl zij schrijft over een beroep, dat doorgaans binnen de samenleving, maar ook door de politie, wordt gezien als saai en bureaucratisch. Het tegendeel blijkt waar te zijn.
De veelzijdigheid van het werk, de zware verantwoordelijkheid als openbare aanklager namens de samenleving, het leiderschap over en de beslissingsbevoegdheid in politieonderzoeken en de confrontatie met de onnatuurlijke dood, het relatie gerelateerd geweld en het gedrag door mensen aan de onderkant van de samenleving, maken dat het zijn van officier van justitie een uitermate interessante bezigheid is.
Met haar schrijfstijl, het taalgebruik en de humor houdt de auteur je vast in het boek. Zij schrijft in normale en begrijpelijke mensentaal. Het boek geeft je als lezer een eerlijk, oprecht en transparant beeld van het Openbaar Ministerie en het biedt je een inkijkje in de rechterlijke macht.

Zeer aan te bevelen, zelfs bij aangevers, getuigen en veroordeelden.

Als inmiddels gepensioneerde politieman heb ik Pascale Bruinen in mijn recherchetijd nog even als O.v.J. meegemaakt. In die zin was het een eer om dit boek te lezen. Mijn nieuwsgierigheid kende geen grenzen, aangezien Pascale Bruinen, naar mijn weten, de eerste officier van justitie is, die zo’n boek heeft geschreven. Inmiddels had ik een aantal columns van haar gelezen, die zij al geruime tijd voor het Algemeen Dagblad schrijft. Dat wakkerde mijn nieuwsgierigheid alleen maar aan.

Mijn eerste lijk is gelukkig vers.
Auteur : Pascale Bruinen
Uitgeverij: De Fontein te Utrecht
ISBN : 9789026136832
Paperback: : 351 bladzijden.
Prijs : € 17,50
Te verkrijgen in de boekhandel en in webwinkels.
E-book : € 13,99

 

 

Laat een bericht achter.