Wereldreis van een schilderij

JpegHuize De Koekamp”.

We schrijven het jaar 1994.

Mijn broer Alfons, kunstschilder uit het Zuid-Limburgse dorp Elsloo, woelt in zijn fotomateriaal dat hij gedurende zijn schildersleven tot dan toe heeft verzameld. Hij is op zoek naar een motief voor een nieuw te maken schilderij.

Zijn oog valt op een zwart/wit foto en een kleurenfoto van Huize De Koekamp in Oud-Geleen. De zwart/wit foto is vele jaren geleden gemaakt door zijn vader, de kleurenfoto heeft hij zelf gemaakt.

Alfons waant zich terug in de tijd toen zijn vader regelmatig vertelde over Huize De Koekamp, hoe hij daar met zijn ouders woonde in het koetshuis en dat hij door de freule Haan werd verwend.

Opa Smeets werkte op Huize De Koekamp als een soort klussenman. Hij was van beroep aannemer en wist wel hoe hij zo’n groot pand moest onderhouden. De freule, die het pand vanaf 1902 bewoonde, was kinderloos en verwende het zoontje van de aannemer als ware het haar eigen kind. Zij was zo begaan met het knulletje van toen, dat zij op een dag besloot om diens vader, de aannemer, een stuk grond aan de Bergstraat van zo’n 2000 m2 en een geldbedrag te schenken. Het grondstuk lag slechts een paar honderd meter verwijderd van De Koekamp.
Van dat geld moest hij een huis bouwen op dat grondstuk en hun kind zou later huis en grond erven. Aldus geschiedde en het huis aan de Bergstraat 6 in Oud-Geleen werd een feit. Vader trouwde met Mia Stevens en dat leverde een compleet elftal aan kinderen op. Alfons kwam als vierde kind in dat huis achter het spoor ter wereld. Hij kwam regelmatig in Huize De Koekamp en vergaapte zich aan de schitterende lambriseringen en vele kamers en gangen.
Hij neemt de beslissing om de twee foto’s te gebruiken voor het maken van een schilderij van Huize De Koekamp. Hij mijmert over de strenge winter van 1963 en besluit deze in het schilderij te verwerken. De sneeuw heeft het veld geruimd, na wekenlang het landschap te hebben afgedekt met een wit laken. Aan de toppen van de bomen is te zien dat zij lange tijd de zware sneeuw hebben moeten torsen. Zij buigen zich nederig naar voren, alvorens zich na enige tijd weer kaarsrecht naar de aankomende lentezon te richten.

Het schilderij maakt een aantal jaren deel uit van zijn collectie en verhuist mee naar zijn nieuwe atelier/galerie in Valkenburg a/d Geul, Art Gallery AS. Daar krijgt het een prominente plaats aan een van de vele muren in het mooie en vooral grote pand in het toeristenstadje.

In 1996 komt er een bezoeker in zijn galerie, die het schilderij koopt. Hij vertelt dat het als cadeau bestemd is voor een vrouw die in New York woont, maar oorspronkelijk uit Geleen komt en Huize De Koekamp goed kent. Die persoon viert het 40 jarig verblijf in New York en bij zo’n gelegenheid hoort natuurlijk een zeer toepasselijk geschenk, aldus de koper. De man brengt het schilderij vervolgens persoonlijk naar New York. Daar wordt het jarenlang, bewonderd door de vrouw. Het schilderij vervult haar met emoties.

Dan overlijdt zij en Alfons verneemt van de eerste koper dat het schilderij terug naar Nederland komt. De zoon van de oorspronkelijke koper krijgt het cadeau en ook in dat huis wordt het met open armen ontvangen en gekoesterd. Op enig moment komt er een stel bij die zoon over de vloer. Zij steken niet onder stoelen of banken hoe mooi zij het schilderij vinden. De eigenaar besluit het werk aan dit stel cadeau te geven bij gelegenheid van hun huwelijk.

Een aantal jaren verder sterft de gulle gever van het schilderij plotseling. Het stel is daar hevig van onder de indruk en vanwege die emoties willen ze het schilderij niet meer in huis hebben. Het laat hun te zeer denken aan de overledene. Zij hadden van de gever vernomen dat de maker van het schilderij open stond voor ruiling van zijn verkochte schilderijen. Op de achterzijde van het schilderij treffen zij een visitekaartje van Alfons aan met daarop zijn naam en telefoonnummer. Dat laatste blijkt echter het oude nummer uit Elsloo te zijn. Zij gaan via Google op zoek naar Alfons Smeets en daar vinden ze zijn website met de actuele adresgegevens en telefoonnummer. Het contact is snel gelegd en Alfons doet wat hij al jaren doet. Het doek wordt geruild tegen een schilderij naar wens. Het wordt een tulpenveld. Iedereen is blij en verheugd.

We zijn aangeland in het jaar 2010, 16 jaar nadat Alfons zijn penselen en verf het werk liet doen op het doek. Het schilderij hangt opnieuw aan de muur bij Alfons. De wereldreis, die in 1996 begon, eindigde via New York en diverse plaatsen in Nederland bij de maker ervan in Valkenburg a/d Geul. De schilder hoeft de wereld niet rond te reizen om er toch te zijn. Jarenlang werd het met veel aandacht en nostalgie bekeken, bewonderd en geliefd. Het werd gekocht, tweemaal weggegeven als cadeau bij bijzondere gelegenheden, betreurd vanwege het overlijden van een van de gulle gevers en uiteindelijk geruild tegen een tulpenveld.

Anno 2015 vindt het nog steeds rust aan de muur bij de verwekker ervan, maar nu in zijn nieuwe verblijf in Schin op Geul. Daar wacht het rustig op een nieuwe bewonderaar. Wie weet, wordt het een nieuwe Oud-Gelener, die voortleeft op de golven van vervlogen tijden en nostalgie? Of gewoon bij iemand, die er z’n eigen emoties tot leven kan laten komen?

Het schilderij Huize De koekamp is in elk geval weer terug bij zijn roots.

Tekst: ©2015 Jacques Smeets

Schilderij: ©Alfons Smeets

Laat een bericht achter.