De zeven plagen

Verwoesting

Verwoesting. Schilderij van Alfons Smeets Schin op Geul

Met deze Bijbelse beschrijving omschrijft het dagelijkse digitale medium De Correspondent de problemen bij de Nationale Politie. Of dit medium, onder aanvoering van hoofdredacteur Rob Wijnberg, gezaghebbend is in medialand, laat ik graag over aan de lezer.
De bloemlezing biedt in elk geval een ruime inkijk in de problemen waarmee de politie momenteel tobt. En die zijn niet van de lucht.

De zeven plagen zijn gelukkig geen rampen zoals de Bijbelse vertellingen ons al eeuwen laten weten. Nee, het zijn hele simpele en vooral korte begrippen die voor de doorsnee lezer duidelijk maken waar het om draait.

De invoering van de Nationale Politie was te ambitieus, te snel, te bureaucratisch, de top kreeg teveel macht, het personeel is gedemotiveerd, de ICT werkt niet en de inkoopafdeling zou zelfs hier en daar corrupt zijn. Me dunkt, dat zijn toch behoorlijke plagen, als je ze zo op een rijtje ziet staan. Intussen is er op politiek vlak enorm veel gebeurd.
De val van minister Opstelten, staatssecretaris Teeven, de dubieuze rol van de nieuwe minister Ard van der Steur, inmiddels verworden tot een Minister van Betreur tot Betreur en van Eeuwige Treurnis, zijn slechts enkele negatieve hoogtepunten gedurende de vorming van de Nationale Politie. En nu vertrekt Bouman ook nog, terwijl hij reeds bezig was de plinten af te lakken in het bouwhuis van de nieuwe organisatie.

Opvolger Erik Akerboom heeft al aan de boom geschud.
Nieuwe plagen kondigen zich aan. Honderden miljoenen Euro’s tekort om het noodzakelijke werk te doen, een serieuze achterstand in de kwaliteit van de opsporing, de opvang van de asielzoekersstroom en de ernstige terreurdreiging vergen diep inzicht en vooral veel extra mankracht. Er is jarenlang bezuinigd op politie en veiligheid, nu blijkt dat die bezuinigingen vooral veel te voorbarig waren.
De nieuwe korpschef praat in elk geval met de veldmensen. Hij laat onomwonden weten dat hij ideeën en innovaties omarmt die letterlijk van de werkvloer komen. Dat hij de uitspraak van zijn voorganger Gerard Bouman over het “aflakken van de plinten” zonder blikken of blozen transformeert tot “de verbouwing is nog in volle gang” en dat hij een politiekorps ziet dat kraakt, baart mij meer zorgen. Reorganisaties en vers bloed aan de top leiden meestal tot boude uitspraken, die zelden of nooit helemaal bewaarheid zullen worden. De machtsverhoudingen zijn vaak weerbarstig en onvoorspelbaar.

Ik laat me verrassen.

p.s. Deze column verscheen ook in het NPB Vakbondsblad dePolitie 03/mei2016.

2 Comments

  1. Weer een duidelijk stuk. In België is het leidinggevende bewind sinds enkele jaren in handen van een mevrouw. Kan dat helpen? *smile* Verder uiteraard dezelfde wolken aan de hemel.

    Reply

Laat een bericht achter.