De zin van ziekzijn

‘Het medische establishment is verworden tot een belangrijke bedreiging van onze gezondheid’
Die zin las ik in een artikel van columnist Bert Keijzer in Trouw. Hij berichtte over de dubieuze rol van de farmaceutische industrie in ons leven. In het artikel worden enkele voorbeelden gegeven van het beschadigende effect van de moderne geneeskunde op onze gezondheid en dat door artsen uitgevoerde activiteit niet altijd leiden tot substantiële gezondheidswinst. Het gaat om toestanden die normaal zijn, maar die door medische bemoeienis tot ziekelijk worden bestempeld, waarna maatregelen volgen waar betrokkenen niets mee opschieten.
Bijvoorbeeld overgangsklachten: Een normaal verschijnsel waartegen allerlei niet onschadelijke medicijnen werden voorgeschreven zonder veel resultaat. Ander voorbeeld: het DSM-circus. DSM is het diagnostisch begrippenstelsel dat de psychiater hanteert. Daar zijn nogal wat diagnoses aan toegevoegd omdat de farmaceutische industrie pillen wil slijten.

Ik wil niet direct beweren dat artsen met het hart op de juiste plek en werken in de geest van Hippocrates meewerken aan de praktijken van de farmaceutische industrie, maar dat er iets niet klopt, voel zelfs ik als leek aan mijn water. Dat komt deels doordat ik al sinds midden jaren ’80 inzichten hebt verworven die betrekking hebben op de samenhang tussen lichaam en geest, tussen ziekte en gezondheid etc.

Het boek ‘De Zin van Ziek zijn’ van Thorwald Dethlefsoen en Rüdiger Dahlke (twee Duitse psychologen/artsen) verscheen voor het eerst in 1992 en is inmiddels toe aan meer dan 15 drukken. Blijkbaar spreekt dit erg veel mensen aan, m.n. om ziektesymptomen in een geheel ander perspectief te plaatsen dan het gebruikelijke door de moderne wetenschappelijke geneeskunde. In die categorie gaat men namelijk uit van oorzaak/gevolg. In de esoterische psychologie (in De Zin van Ziekzijn staat deze niet-wetenschappelijke zienswijze centraal) wordt centraal gesteld dat ziekte-uitingen de zichtbare beelden zijn die wij als mens (drager ervan) moeten verklaren en waarvan wij de betekenis onder ogen moeten zien. Beide artsen zeggen o.a. dat de samenhang van lichamelijke klachten en psychische problemen velen zal choqueren, maar dat wij er toch de confrontatie mee moeten aangaan, willen we aan onze genezing kunnen werken.
Het lijkt er sterk op dat de moderne medische wereld vooral de strijd heeft aangebonden met bacteriën en virussen, met levensmiddelen en genotsproducten en zelfs met sommige  levensstijlen. Daar zouden alle oorzaken van onze ziekte-symptomen liggen en om te genezen moet je deze uitroeien met antibiotica, chemo en tienduizenden andere geneesmiddelen. Dat lijkt allemaal heel erg plausibel, maar als je in staat bent om in te zien dat wij onze ziektesymptomen, al of niet bewust ‘gebruiken’ als een alibi voor onze onopgeloste problemen, dan zal er snel een veranderd inzicht ontstaan.

Dit boek en enkele vervolg-boeken van deze schrijvers hielpen mij op weg naar die veranderende inzichten, waardoor ik een voor mij persoonlijk heldere kijk heb weten te ontwikkelen op het ontstaan van ziekte-symptomen in relatie tot mijn geestelijke toestand. Er ging een hele wereld voor mij open, zonder mij ergens op een wolk te gaan nestelen. Die ontwikkeling ging heel goed samen met het dagelijkse leven, de beslommeringen, de treurige en plezierige ervaringen en vooral met beide benen op de grond.

Ik maakte in mijn boeken en sommige artikelen regelmatig gewag van die ontwikkeling en ik ben ervan overtuigd deze mede heeft bijgedragen aan mijn evenwichtige lichamelijke en geestelijke gezondheid van dit moment, Natuurlijk ben ik in mijn leven vaak ziek geweest, uiteenlopend van eenvoudige verkoudheden tot ernstige chronische darmontstekingen toe. Die laatste leidden ertoe dat de dikke darm moest worden verwijderd en ik nu als stoma-drager door het leven ga. Toch blijf ik met volle overtuiging vasthouden aan de geneeskracht in mijzelf en dat deze gebaseerd is op de volgende stelling uit De Zin van Ziek zijn:

‘De mens houdt zich het meest bezig met dat wat hij niet wil. Daarbij komt hij op den duur zo dicht bij het afgewezen principe, dat hij het tenslotte gaat beleven.’

In die zin gun ik ieder mens diep vanuit mijn hart toe, dat hij of zij in een toestand komt te verkeren van waaruit deze inzichten kunnen worden verworven.

Klik hier voor meer informatie over het boek

Klik hier voor het artikel waarover ik schrijf

Laat een bericht achter.