Maskerade

Bijzondere ontmoeting

Zomaar ‘n dinsdagmiddag op een terras in een winkelcentrum. Corona lijkt van de aardbodem verdwenen. Hier en daar doemt nog een verdwaald mondmasker op tussen het winkelende publiek.
Wij vermaken ons wel. Samen met mijn broer Alfons, de kunstschilder, mijn echtgenote en ik praatten we over hoe het was tijdens de lockdown, over vaccinatie en over nieuwe inspiratie.
De bestelde drankjes worden gebracht. Een jonge, vrolijke en vooral vriendelijke jongedame heet ons van harte welkom en serveert de drank op een professionele wijze op tafel. Zij hoort ons praten over schilderkunst en poëzie en raakt met ons in gesprek. Dat is op zich al wonderbaarlijk, want doorgaans is bedienend personeel geïnstrueerd om vooral geen tijd te verdoen aan tafels door uitgebreid met gasten te gaan kletsen. Deze vrouw blijkt echter uit andersoortig hout gesneden te zijn. Zij blijkt ook een kunstenares te zijn, die zich onderscheidt door het illustratief en zeer kleurrijk beschilderen van allerlei voorwerpen, maar ook uit het schilderen van psychedelische voorstellingen. Zij stelt zich aan ons voor als Gina Derks en binnen no time hebben wij onze gegevens uitgewisseld. Saillant detail: zoals mijn broer kunstschilder is en ik poëzie schrijf, schildert haar moeder en schrijft een oom van haar gedichten.


Tijdens het bekijken van haar website Gina Derks Illustraties vallen mij direct de zeer kleurrijk beschilderde maskers op. Daarbij ontstaat direct het idee om daarover een gedicht te schrijven.
Na overleg hierover met Gina sprak ik met haar af dat ik een gedicht zou schrijven en dat graag zou willen combineren met een foto van de maskers. Dat vond zij heel erg mooi en bijzonder en zo geschiedde. Met haar toestemming voor het gebruiken van bijgaande foto werd het voor mij mogelijk om haar via deze combinatie te eren voor haar schitterende kunst.

Maskerade

verborgen gezichten achter
kleurrijke maskers
emoties onzichtbaar
maar ze zijn er altijd

een lach in jouw ogen
is een zichtbare blik
een verborgen lach
is voor altijd onzichtbaar

oude tijden vervliegen
mondmaskers verdwijnen
we mogen weer volop leven
want er komt een nieuwe tijd

onzichtbare maskers
werpen vage blikken
een uitgestreken gezicht
is er een zonder charme

kunstige creaties
vormen een maskerade
ze maken me blij
en openen mijn hart

als mijn hart lacht
dan vervallen alle maskers
is er geen plaats meer
voor een maskerade

Tekst:©Jacques Smeets
Maskers:© Gina Derks

Laat een bericht achter.