Transéamus

” Transeamus usque Bethlehem et videamus hoc verbum quod factum est”

Zo heet een oud volkslied van Joseph Schnabel (1767-1831). Het is een lied dat tot voor enkele decennia steevast met Kerstmis op radio was te horen en tijdens concerten werd uitgevoerd.

Foto: Jacco Bezuien 2017

Als kind groeide ik op met dit lied. Rond de Kersttijd hoorde je het op de radio en aangezien mijn ouders dit een van de mooiste kerstliederen vonden, hoorden de kinderen van het gezin Smeets het vanzelfsprekend ook, of zij dat nu leuk vonden of niet. Mij persoonlijk heeft het van het begin af aan geraakt, het bevat een beperkte tekst, waarin het traditionele verhaal over Maria en Jozef met het kind Jezus in Bethlehem wordt bezongen.
Transéamus betekent:

“laten we oversteken / verdergaan helemaal naar Bethlehem en laten we gaan kijken naar het woord dat geworden is”

Ik zal het woord Bethlehem voor ‘n keer weglaten en terugkijken op m’n eigen ontwikkeling van pakweg de laatste 20 jaar en deze zin in de ik-vorm plaatsen. Dan blijkt plotseling dat ik precies datgene heb gedaan wat daar staat. Ik ben namelijk qua instelling overgestoken en verdergegaan door ’n totale andere zienswijze te ontwikkelen, door mij open te stellen voor van alles en nog wat en nooit meer ergens langer dan noodzakelijk was, te blijven hangen. Het woord kan ik vertalen naar boeken en theorieën die ik las en ging begrijpen, cursussen die ik volgde, waardoor andere inzichten zich aan mij openbaarden en gesprekken die ik voerde.

Ik vraag me af of er velen met mij zijn overgestoken. Als ik zo om me heen kijk en de drukte in winkels en zo gadesla, dan bekruipt me eerst het gevoel, dat heel wat mensen bezig zijn met materialistische zaken. Maar, bedenk ik dan opeens, ik ben daar toch ook? Ik ben toch ook op zoek naar materiële zaken, zoals ’n koekenpan of iets te eten? Ik ga toch ook in het restaurant ’n kop koffie drinken? Wat ben ik dan anders dan al die mensen om mij heen?

Als mens verschillen wij in wezen niets van elkaar, maar qua persoonlijkheid, gedrag en uiterlijk vertoon zitten er wel degelijk verschillen. Dat valt niet te ontkennen. Na Kerstmis komt Nieuwjaar en zullen we opnieuw door de media worden overspoeld met negatieve berichten over eetgedrag, (valse) voornemens, vuurwerkongelukken en tradities zoals het Nieuwjaarsconcert in Wenen. Nieuwjaarstoespraken gaan over een bewogen jaar, dat achter ons ligt en nieuwe uitdagingen, die we in het nieuwe jaar moeten aangaan. Er zullen weer heel wat artikelen worden geschreven en programma’s worden gewijd aan schuldgevoelens van mensen, omdat ze te veel gegeten hebben, te veel hebben uitgegeven en niet zoveel of helemaal niet aan die arme donders op de wereld hebben gedacht.

Voor de mensen die zich in de negatieve klaagcultuur bevinden beveel ik graag als therapie aan om eens over het schuldgevoel na te denken. Wellicht kom je ze tot rust als blijkt dat het toch niet zo negatief en verschrikkelijk was, als het eerst leek. Kan aan het eind gelukkig ook gezegd worden dat je de oversteek hebt gemaakt en verder gaat.

Is dat geen mooie gedachte?

Transéamus!

Een gezegende Kerst en een gedurfde oversteek gewenst.

4 Comments

  1. We kunnen alleen zelf het goede voorbeeld geven en elke dag het goede voor ogen houden….wat het die dag ook mag zijn.

    Reply
  2. Ik ben een van die weinigen die het huis ontvluchtten vroeger ten tijde van transeamus, Jacques. Niet alleen voor het lied, maar meer voor de kerstsfeer. Een sfeer van feesten, drinken en eten. Ik wandelde dan bij voorkeur het bejaardenhuis binnen en zocht mensen op die de ‘oversteek’ niet meer konden maken.

    Ik schrijf dit op het moment dat Transeamus via de koptelefoon in mijn oren klinkt en weet dat onze zanggroep dit ook in het repertoire heeft opgenomen en waarschijnlijk tijdens de volgend kerst ten gehore zal brengen.

    Ik zal er dan ook bij zijn, want ik heb de ‘oversteek’, het Transeamus gemaakt naar de Zanggroep.

    P.S. Klinkt erg aantrekkelijk in mijn oren… Zie en luister: https://www.youtube.com/watch?v=aRpZovWH6yI

    Reply
    • Zo zie je Frans, je zei het zelf al toen jij Bredero citeerde: ‘het kan verkeren’.
      Waar muziek al niet toe kan leiden. Soms is het luisteren aan voldoende, maar muziek zelf maken, op welke wijze dan ook, werkt louterend en inspirerend.
      Als jullie dat lied straks uitvoeren zal ik dat zeker ‘n keer komen beluisteren.

      Reply

Laat een bericht achter.