De zaak Ronald V.

Dit boek van Jim de Koning beschrijft de gebeurtenissen voor, tijdens en na het moment dat politieagent Ronald V. in de uitoefening van zijn beroep, het dienstpistool trok, een schot loste en daarbij de bijrijder in een vluchtauto verwondde. Het beschrijft verder de aanloop naar een rechtszaak, welke tegen hem was aangespannen door de gewond geraakte bijrijder, de veroordeling tot 2 jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf en het hoger beroep. Daar oordeelde het Gerechtshof dat Ronald V. uit noodweer had gehandeld en dat hij ontslagen werd van rechtsvervolging.

Dat klinkt allemaal erg zakelijk. Enerzijds gaat dit boek ook over de zakelijke, technische en juridische gang van zaken rondom deze zaak. Anderzijds heeft de auteur, na diverse uitgebreide contacten met Ronald V. kans gezien om de emotionele beleving van deze omvangrijke gebeurtenis op een zeer indringende en soms op een ontroerende manier in dit bijzonder goed geschreven boek onder woorden te brengen.
Lees verder →

Adieu!

Sinds de komst van Covid-19, oftewel het Coronavirus, wordt er steeds vaker en meer gediscussieerd over leven en dood of over eenzaamheid en depressiviteit onder de ouderen in onze samenleving. Willen deze mensen nog vol overtuiging een tijdje verder leven of kijken zij hartstochtelijk uit naar de verlossende dood?
Lees verder →

EU- Parlementslid thuis op bezoek

Een maandje of 4 geleden werd ik door Tweede Kamerlid Chris van Dam (CDA) uitgedaagd om ‘n keer een dag in Brussel op te trekken met Europarlementariër Jeroen Lenaers uit Weert (CDA) om zodoende een inkijkje te krijgen in de werkzaamheden van deze politicus. Aanleiding voor Chris van Dam was een min of meer kritisch bericht over het EU-parlement dat ik op LinkedIn had geplaatst.

Het Kamerlid van Dam zorgde voor het eerste contact en vervolgens werd e.e.a gecommuniceerd met een persoonlijk medewerker van Jeroen Lenaers. Er werd een mogelijke datum geprikt voor dat bezoek in Brussel. Een LinkedIn contact wilde ook graag mee naar Brussel. Ook dat werd geregeld. Wij moesten echter voor een definitieve afspraak wachten op informatie over invulling van die dag totdat de agenda bekend was. Er waren immers verkiezingen geweest en er moest nog een nieuw parlement worden samengesteld. Na dit bericht ontvingen wij echter geen informatie meer.

Ik zal hier verder niet uitweiden over wat er is gebeurd, maar feit is wel dat ik ongeveer een week geleden werd gebeld door Jeroen Lenaers. Om de kwestie uit te spreken wilde hij graag bij mij thuis op bezoek komen. Voor mij was daartoe geen enkel beletsel en zo kwam het dat deze Europarlementariër bij ons aan tafel zat.

Het werd een open en oprecht mooie ontmoeting en gesprek. De kwestie over het niet doorgaan van het bezoek in Brussel werd uitgepraat en Jeroen stelde voor om een nieuwe afspraak te maken om samen met mijn vrouw naar het Europarlement te komen, daar samen te lunchen om vervolgens twee tot drie uur met hem op te trekken. Dat gaan we doen.

De pen verslaat macho’s met gummiknuppels

Een paar maanden werd ik benaderd door journalist Ron Buitenhuis van Dagblad De Limburger. Hij wilde mij graag interviewen voor zijn rubriek ‘Levenslijn en’ in de bijlage Horizon, welke op zaterdag bij de krant is gevoegd. Hij had op Internet van alles over mij gelezen en vond het meer dan voldoende voor een interview. Daartoe kwam hij bij me thuis. Dat duurt wel een paar uurtjes, zei hij. Voor mij geen probleem. Het werd een boeiend gesprek van 2½ uur dat uitmondde in het interview zoals je dat hier kan lezen (voor zover je natuurlijk geen krant hebt).
Ik ben er blij mee en intussen krijg ik uit allerlei (onverwachte) hoeken en gaten hartverwarmende reacties. Mijn verhaal zou zomaar door heel veel politiemensen verteld kunnen worden. Daarin zullen veel overeenkomsten en verschillen zijn, maar herkenning zal vooral liggen bij de (oud)collega’s uit mijn generatie.

Lees verder →

Leven en dood

Het plotselinge overlijden van de zeer gewaardeerde (oud) collega Wim den Hartog heeft mij emotioneel hard geraakt. Slechts 2,5 jaar geleden met pensioen gegaan. Ik heb hem bijna m’n hele leven lang gekend. Begin jaren ’70 was ik op zoek naar een kosthuis in Maastricht en omgeving. Wim hoorde ervan en liet mij weten dat hij binnenkort zou vertrekken bij het liefdevolle gezin van Bertha en Jef Nelissen met hun zoon Wiel, aan de Sint Servatiusweg 56 te Heer. Daar was hij een paar jaar in de kost geweest en dat was hem heel erg goed bevallen. Eén bezoek en gesprekje waren voldoende voor mij om de plaats van Wim in dat gezin over te nemen. Ik zal Wim daarvoor eeuwig dankbaar voor zijn. We hebben elkaar nooit meer uit het oog verloren.

Lees verder →

Uitreiking Persprijs Jacques van Veen

Op donderdag, 1 december 2016, was ik bij de uitreiking van de Persprijs Jacques van Veen, in de Koninklijke Industrieele Groote Club, gelegen aan de Dam te Amsterdam. Een historisch gebouw, waar in 1788 de Doctrina et Amicitia opgericht, een leesgezelschap waarvan de meeste leden lid waren van de in dat jaar verboden patriottische club ‘Vaderlandsche Sociëteit’. Afkomstig uit de Amsterdamse koopmansstad, de rechterlijke macht, het notarisambt en de ambtenarenwereld. Het was een ontmoetingsplek waar revolutionaire comités werden gevormd.
Lees verder →

Review De Blauwe Diender

Tijdens de FINISsage van de Kunstmanifestatie Overmunthe XXVII in de Terpkerk te Urmond, ontmoette ik op 22 september 2016, de bekende Nederlandse dichter Ton Delemarre (Scheveningen, 1933). Hij droeg tijdens  de afsluiting van de expositie een aantal prachtige gedichten voor en ik kreeg de eer om een eigen bijdrage te leveren door een tweetal zelfgeschreven stukjes poëzie voor te dragen. Voor en na de FINISsage heb ik uitgebreid met Ton en zijn lieve vrouw Ada kunnen praten. Zeer aimabele mensen, wereldburgers, met wie je over elk willekeurig onderwerp een mooi gesprek kon voeren.
Lees verder →