Op zondag, 17 februari 2019, werd ik in Atelier 26 te Neeritter geïnterviewd door Els Bruinen van de lokale omroep Leudal TV. Het interview had betrekking op mijn boeken ‘De Blauwe Diender’ en ‘Kanker, Verwoesting en Geneeskracht’
Publicaties
Optreden Gruizenkerk en Kasteel Doenrade
De eerste twee optredens, samen met Trio Vivente, zijn een mooi succes geworden.
Het eerste vond plaats op 10 februari 2019 in het historische Gruizenkerkje te Sittard. Uitstekend georganiseerd door Cultura Vita te Sittard.
Continue reading
De penselen dansen weer
Mijn br
oer Alfons, de kunstenaar met de penselen, is weer aan de slag.
Na een stop van ruim twee jaar, een zwaar hartinfarct. een uitstekend herstel en een reis naar de poolkap, heeft hij de penselen weer opgepakt en boetseert hij weer als vanouds op het witte doek.
Hij schildert niet meer in de hoeveelheid van weleer – in de 17 jaren dat hij werkzaam was in zijn atelier en galerie aan de Wilhelminalaan te Valkenburg produceerde en verkocht hij ruim 2000 werken – nu zet hij schilderijen op tijdens demo’s en werkt deze in volgende sessies of thuis in zijn atelier te Schin op Geul verder af.
Continue reading
Een trio komt tot leven
Het is zover, het programma is klaar. Vol trots mag ik u laten weten dat op 10 februari 2019 de eerste gezamenlijke uitvoering plaats zal vinden in het Gruizenkerkje te Sittard. Publiek is vanaf 15:00 uur welkom. Bij binnenkomst krijgt u een overzicht van het programma uitgereikt. De entree bedraagt 10 Euro).
Beschermd
Deze foto is gemaakt door mijn zoon Ronald Smeets (1981) uit Geleen. Een van zijn hobby’s is fotografie.
Een aantal jaar geleden is hij gestart met het maken van een serie foto’s over, wat hij noemt zijn ‘achtertuin’, de provincie Limburg. Hij ontwikkelde een website en daarop is nu reeds een aantal schitterende foto’s te bewonderen. Er zullen er nog veel meer volgen.
Klik hier om op de website te komen en te genieten van de prachtige foto’s.
De bijgevoegde foto heeft hij gemaakt in het Schaelsbergerbos te Oud-Valkenburg, vlakbij de plek waar ‘de Drie Beeldjes’ staan. Het pad over het bruggetje voert naar kasteel Schaloen.
Ik schreef er het volgende gedicht bij:
Beschermd
het voelt goed
ik ben verheugd
de zon ziet toe
stuurt zijn stralen
naar mijn gemoed
maakt mij warm
van buiten en van binnen
geworpen schaduwen
manen mij tot rust
immers licht en schaduw
zijn vrienden van de zon
omarmen mij zoals ik ben
de zon lijkt te zeggen
ga op weg vriend
naar nieuwe ervaringen
geschonken energie
ik hoef slechts te leven
op mijn gekozen weg
licht en schaduw
begeleiden mijn tred
tot aan het einddoel
zonder oordeel
in liefde voor mij
ik voel beschermd
Foto: © Ronald Smeets 2019
Tekst: © Jacques Smeets 2019
Het politieverhoor
Gedurende mijn politieloopbaan was ik ruim 12 jaar tactisch rechercheur. Dat betekende dat ik heel erg veel onderzoeken heb ‘gedraaid’ en dat ik ontelbare verhoren van aangehouden en/of in verzekering gestelde verdachten heb gedaan.
Over die verhoren is de laatste tijd nogal wat te doen.
De vraag wordt regelmatig gesteld of een verdachte zijn verklaring in volledige vrijheid en zonder dwang heeft afgelegd. Verder is de discussie opgelaaid of een verdachte die zich op zijn zwijgrecht beroept, daar altijd goed aan doet.
Continue reading
Nieuwe uitdaging met Trio Vivente
Beste vrienden,
Begin 2018 maakte ik mijn debuut als schrijver/poëet met een gezamenlijk optreden met Southern Voices, de drie prachtige sopranen Elmy Kremer, Aukje Pijper en Eline van den Broeke. De bedoeling was om daar gevolg aan te geven, maar door allerlei omstandigheden kwam het er niet (meer) van. Ik werd plotseling ernstig ziek, moest een zware operatie ondergaan en het herstel duurde een aantal maanden. Southern Voices was intussen onder de belangstelling van Herman van Veen komen te staan en dat leidde ertoe dat zij het veel te druk kregen met optredens in het theater van Herman van Veen.
Maar ja, toen ik weer opknapte, groeide ook weer mijn inspiratie om een nieuwe poging te wagen om een gezamenlijk optreden te verzorgen. En aangezien ik al ervaring had met een trio, koos ik ook nu weer voor een trio. Het trio Vivente, bestaande uit de dwarsfluitisten Ernie Gerats-Adriaens en Nettie Smeets-l’Homme en de gitarist Jo Smeets. De naam Smeets is daarmee ook voldoende vertegenwoordigd. Overigens zijn we geen familie van elkaar.
Enkele maanden geleden ontstond het idee om een programma samen te stellen, bestaande uit projectie van een foto van schilderijen en foto’s, in combinatie met licht klassieke muziek door het trio en mijn poëzie op beide uitingsvormen. Daarmee moest er vooral gekeken worden naar sferen die met elkaar overeenkwamen of op elkaar aansloten.
Met enige trots mag ik laten weten dat ons dit intussen is gelukt.
Ik verheug me op de samenwerking met dit sympathieke en vooral geweldige trio.
We zijn samen naar Kasteel Doenrade getrokken om daar afspraken te maken over een optreden, dat vermoedelijk begin 2019 zal plaatsvinden in de schitterende Ridderzaal van het kasteel. Het is echt een indrukwekkende locatie.
Om te kijken of ons format goed werkt, zullen we op 30 november 2018 tussen 15.00 en 17.00 u een try-out doen tijdens het Schrijverspodium in de Stationnerie te Valkenburg a/d Geul. Dat is de laatste uitgave van dit podium in 2018. De try-out zal bestaan uit twee combinaties van projectie, muziek en poëzie. Het Schrijverspodium is gratis toegankelijk.
Uiteraard houden wij jullie op de hoogte over de optredens via Sociale Media en via de website
www.triovivente.nl/en mijn eigen site.
Vriendschap tussen Maastricht en Amsterdam
Omstreeks 2003 ontstond er spontaan een correspondentie via Internet tussen de Amsterdamse Marja Ruiterman en mij, een politieman uit Maastricht. Blijkbaar hadden wij soortgelijke interesses op het gebied van spiritualiteit, levenswijze, esoterische psychologie, in relatie tot ons persoonlijke dagelijkse leven en eigenzinnige geaardheden. Ik meen mij te herinneren dat wij elkaar op de digitale snelweg tegenkwamen op een website over Burnout / Burnin.
Al vrij snel bleek dat er ook gebeurtenissen in ons leven hadden plaatsgevonden waarbij wij letterlijk en fysiek zeer dicht bij elkaar ter plekke kwamen, maar om totaal verschillende redenen.
De Ganse Kluur
Presentatie dubbel cd De Ganse Kluur.
Op zondag, 23 september 2018, vond er een mooie presentatie plaats van de dubbel cd De Ganse Kluur in kasteel Hoensbroek. Het project is tot stand gekomen op initiatief van de Hoensbroekse Amateurkunst (HAK) onder de bevliegende en vooral inspirerende leiding van Lian Strijards, Herman Coenen, Peter Sikora, Ivo Rosbeek, Angelo Bombrini, Harrie Spronken en Ute Jobes.
Ik ben ontzettend trots dat ik een steentje heb mogen bijdragen aan dit project. Binnen anderhalf jaar staan er 39 (!) luisterliedjes over Gebrook (Hoensbroek) op deze twee cd’s . Ik heb o.a. meegezongen in een gelegenheidskoor voor de nummers ‘Tussen Arvo en Toen’ en ‘Ode aan Hoensbroek’.
De presentatie werd gehouden voor een enthousiast publiek in de volle bovenzaal. Ivo Rosbeek en Angelo Brombini met combo verzorgden de muzikale omlijsting. Er werden live liedjes gezongen welke op de cd staan. Ivo gaf het publiek middels een aantal jukebox sessies een heel mooi overzicht van alle nummers op de twee cd’s. Er werden korte toelichtingen, anekdotes en verhaaltjes verteld en er werd een mooie overzicht op video getoond van het gehele project. Onderstaande video geeft een overzicht weer van het gehele project.
Leven en dood
Het plotselinge overlijden van de zeer gewaardeerde (oud) collega Wim den Hartog heeft mij emotioneel hard geraakt. Slechts 2,5 jaar geleden met pensioen gegaan. Ik heb hem bijna m’n hele leven lang gekend. Begin jaren ’70 was ik op zoek naar een kosthuis in Maastricht en omgeving. Wim hoorde ervan en liet mij weten dat hij binnenkort zou vertrekken bij het liefdevolle gezin van Bertha en Jef Nelissen met hun zoon Wiel, aan de Sint Servatiusweg 56 te Heer. Daar was hij een paar jaar in de kost geweest en dat was hem heel erg goed bevallen. Eén bezoek en gesprekje waren voldoende voor mij om de plaats van Wim in dat gezin over te nemen. Ik zal Wim daarvoor eeuwig dankbaar voor zijn. We hebben elkaar nooit meer uit het oog verloren.