‘Het medische establishment is verworden tot een belangrijke bedreiging van onze gezondheid’
Die zin las ik in een artikel van columnist Bert Keijzer in Trouw. Hij berichtte over de dubieuze rol van de farmaceutische industrie in ons leven. In het artikel worden enkele voorbeelden gegeven van het beschadigende effect van de moderne geneeskunde op onze gezondheid en dat door artsen uitgevoerde activiteit niet altijd leiden tot substantiële gezondheidswinst. Het gaat om toestanden die normaal zijn, maar die door medische bemoeienis tot ziekelijk worden bestempeld, waarna maatregelen volgen waar betrokkenen niets mee opschieten.
Bijvoorbeeld overgangsklachten: Een normaal verschijnsel waartegen allerlei niet onschadelijke medicijnen werden voorgeschreven zonder veel resultaat. Ander voorbeeld: het DSM-circus. DSM is het diagnostisch begrippenstelsel dat de psychiater hanteert. Daar zijn nogal wat diagnoses aan toegevoegd omdat de farmaceutische industrie pillen wil slijten.
De pen verslaat macho’s met gummiknuppels
Een paar maanden werd ik benaderd door journalist Ron Buitenhuis van Dagblad De Limburger. Hij wilde mij graag interviewen voor zijn rubriek ‘Levenslijn en’ in de bijlage Horizon, welke op zaterdag bij de krant is gevoegd. Hij had op Internet van alles over mij gelezen en vond het meer dan voldoende voor een interview. Daartoe kwam hij bij me thuis. Dat duurt wel een paar uurtjes, zei hij. Voor mij geen probleem. Het werd een boeiend gesprek van 2½ uur dat uitmondde in het interview zoals je dat hier kan lezen (voor zover je natuurlijk geen krant hebt).
Ik ben er blij mee en intussen krijg ik uit allerlei (onverwachte) hoeken en gaten hartverwarmende reacties. Mijn verhaal zou zomaar door heel veel politiemensen verteld kunnen worden. Daarin zullen veel overeenkomsten en verschillen zijn, maar herkenning zal vooral liggen bij de (oud)collega’s uit mijn generatie.
De Zwakste Schakel
De zwakste schakel
wees niet bang voor je zwakte
iedereen heeft wel eens zo’n moment
waarop je denkt, ik hou het niet meer
ik werd ingehuurd om de eenheid te behouden
in de keten van schakels in de ketting
mijn houvast vind ik in de weidepalen
ook zij vormen een schakel in een keten
af en toe legt er eentje het loodje
is niet erg, dat overkomt ons ook
knopen zijn in me gelegd
opdat ik in alle opzichten sterk blijf
de eindjes aan elkaar kan knopen
mocht jij de zwakste zijn van het stel
zijn er aan het eind altijd reserves
totdat ook zij het einde naderen
wees niet bang voor je zwakte
ik houd de vorst ver bij je vandaan
zodat je niet omgeven bent met kilte
een mensenketen is ook niet altijd warm
afkeer en toenadering vormen de eenheid
ook al valt er iemand uit de band
samen creëren wij samenhang
opdat wij bestaansrecht verkrijgen
en zelfs de palen overeind houden
zij staan met hun poten in de klei
om elke schakel in jouw ketting
en alle in mij gelegde knopen
te laten voelen dat zij erbij horen
wij zijn allemaal even goed
zelfs de zwakste schakel.
Foto: ©Fons Verhoeve Stein
Tekst: © Jacques Smeets Elsloo
Moederliefde
Moederliefde
kom, lieve kinderen
kom hier, bij mama
hier is het goed
hier ben je veilig
ik waak over jullie
zolang ik leef
ook al ben je dood
ik hou je vast, voor altijd
vrees niet voor het leven
wees niet bang voor de dood
wees niet bang voor jezelf
heb jezelf lief, zoals ik je lief heb
liefde past niet in woorden
liefde is een diep gevoel
ontstaat in jouw ziel
zonder letters en zinnen
voel mijn handen om je heen
de tastbare bescherming
ontstaan uit de oermoeder
zoals het hoort te zijn
in de natuur heel gewoon
daar is geen denken
daar is slechts intuïtie
die de mens verloor
daar zijn geen woorden
letters vallen als bladeren
uit de rijk gevulde bomen
voeden de aarde, het leven
de mens voedt zich met aarde
hij vormt de woorden
en spreekt over liefde
moederliefde, gegeven door de aarde
kom lieve kinderen,
mijn intuïtie leeft voort
in jullie, levend en dood
moederliefde is er altijd
laat je omarmen door deze liefde
en voel je veilig in die armen
ik zal jullie beschermen
zoals dat een moeder betaamt
© Beeld: Cel Lemmens Spaubeek
© Tekst: Jacques Smeets Elsloo
In het oog van de beschouwing
niet zomaar zwart en wit
vele tinten grijs bieden contrast
aan figuren en kronkels
is het de kronkeling van een rivier
of zijn het de grillige kusten
die dit beeld lijken te tonen
zijn het dierlijke vormen
creëren botten en bloedbanen
een landschap voor gewillig vlees
bespieden buitenaardse ogen ons
ver weg buiten de dampkring
je weet het niet, vul maar in
niemand weet het precies
behalve het spiedende oog
dat zich een beeld vormt
gebruik maakt van oculair,
objectief en diafragma
de belichting zorgt voor het contrast
de beschouwer ziet wellicht
iets van zichzelf of van de wereld
in dit kronkelende tafereel
de stilzwijgende schoonheid
overrompeld mijn fantasie
in het oog van de beschouwing
Foto: ©Ronald Smeets
Tekst: © Jacques Smeets
Afscheid nemen doet pijn
Afscheid nemen doet pijn en tegelijkertijd heeft het ook iets moois.
Twee weken geleden plaatste ik bijgaande foto van de emotionele ontmoeting van mijn wandelvriend Nico en ik met kunstenares Jacqueline van Putten in haar atelier op Rolduc te Kerkrade. Het ziekteproces was intussen zover gevorderd dat het levenseinde in zicht kwam. Precies een week later, op woensdag, 4 december 2019, overleed mijn goede vriend.
Omkijken naar elkaar
U kent het tv-spotje wel waarin de kijker wordt opgeroepen om eens wat meer naar elkaar om te kijken. In het spotje zie je dat iemand een brandend achterlichtje van een gestalde fiets uitschakelt. Eigenlijk ’n beetje een vreemd en simpel voorbeeldje van omkijken naar elkaar.
Kopstoot
De ‘kopstootaffaire’ met majoor Marco Kroon maakt vele tongen los. Meningen te over op sociale media en in de reguliere persberichten. Mijn persoonlijke mening over de militair Marco Kroon doet er in dit verband niet toe. Misschien kom ik daar nog eens op terug. Maar, er kwamen bij mij wel herinneringen uit mijn politieloopbaan boven drijven.
Zoals deze.
Continue reading
Een Trio komt tot Leven in Eindhoven
Dit jaar was tot nu toe voor mij een bijzonder jaar. Vooral vanwege de samenwerking met Trio Vivente (Ernie Gerats-Adriaens), Jo Smeets en Netty Smeets-l’Homme) uit Parkstad Heerlen. Tot nu toe hebben wij 7 keer de voorstelling ‘Een Trio Komt Tot Leven) uitgevoerd. Een voorstelling die bestaat uit 11 drieluiken van beeld, poëzie en muziek. Op een groot scherm wordt een bijzondere foto of een schilderij geprojecteerd waarbij ik zelf geschreven poëzie voordraag. Het trio (twee dwarsfluiten en een gitaar) speelt aansluitend een in de sfeer van foto/schilderij een stukje populaire lichte klassiek J. Ch. Bach, J.S. Bach, C.Ph. Telemann, T. Albinoni. G.B. Pergolesi, G. Fauré, G. F. Händel, A. Grande, E. Granados, L. von Beethoven en H. Berlioz. Tussen de drieluiken door vertel ik in het kort iets over het getoonde beeld op het scherm.
Continue reading
Pars Pro Toto
Op zondag, 15 september 2019, was ik te gast bij kunstenaar John Willems te Stein. In het kader van het 2-jaarlijkse culturele evenement ‘Kunstketting’, georganiseerd door de Culturele Werkgroep Stein, exposeerden kunstenaars in hun eigen privétuin of in gemeenschapscentra en op andere culturele locaties, hun eigen werken. Er waren schilderijen, sculpturen, beelden, keramiek, hout- en ijzerwerken te bewonderen.
John Lemmens exposeerde in z’n eigen prachtige privétuin te Stein werken van zichzelf en van zijn echtgenote, maar er hielden, op zijn uitnodiging, ook twee andere kunstenaars een expositie van eigen werk, waaronder beeldhouwer Cel Lemmens uit Spaubeek. Van hem is de sculptuur op de foto.
Bij het aanschouwen van dit tafereel raakte ik ontroerd door de schoonheid ervan maar ook door de diep betekenis die dit beeld uitstraalde. Het draagt de zeer toepasselijke titel: Leven en dood.
Al kijkend naar dit kunstwerk verzamelden zich in mijn hoofd woorden. Ik praatte erover met de kunstenaar en hij vertelde mij hoe en wanneer het idee voor dit beeld ontstonden. Op mijn vraag of ik het beeld mocht gebruiken om er een gedicht bij te schrijven en dit via Internet openbaar te maken, stemde hij heel graag toe.
Pars pro toto
Leven en dood
Is de naam van dit kunstwerk
In gedachten ontstaan
Uit handen gehouwen
Eerst was er de ervaring
Van het onverbiddelijke sterven
Verdriet en pijn veranderden
Door spontane inspiratie
De vrouw en het gebaarde kind
Symbool van het leven
Liggend op de zwarte dood
Daar waar nieuw leven ontsprong
Ik kijk teder naar dit tafereel
Woorden vallen uit mijn hoofd
Vormen dit gedicht, deze poëzie
Door spontane inspiratie
Zoals het beeld vorm kreeg
In het hoofd van de kunstenaar
Zijn handen creëerden
Zonder ophouden, eindeloos
Leven en dood in één beeld
Zichtbaar voor wie het ziet
Alles in een, een in alles
Pars pro toto
Tekst: © 2019Jacques Smeets
Beeld: © Cel Lemmens Spaubeek