De blauwe diender in China

Nee hoor, ik zit niet in China, ook al zou de titel zoiets doen vermoeden.
Maar er staat nu wel een groot artikel in de Chinese versie van het vooraanstaand blad Word Affairs.
Verantwoordelijk hiervoor is de Nederlandse/Chinese schrijfster Lulu Wang, waarover ik eerder reeds enkele publicaties plaatste. Lulu kwam haar eerder gedane belofte na om een artikel over mij te gaan schrijven t.b.v. Chinese magazines en er volgt ook een Nederlandse versie. Zodra die er is, zal ik deze ook hier plaatsen.
Ter illustratie heeft zij een foto geplaatst, die vorig jaar werd genomen in de Terpkerk te Urmond, bij gelegenheid van de expositie Overmunthe XXVII. Daar had ik het genoegen om, samen met Lulu, een presentatie te verzorgen. Een publicatie hierover plaatste ik eerder op deze website.

Hier is een link naar het artikel. Schrik niet, het is in de Chinese taal. Zoals gezegd, er volgt nog een Nederlandse vertaling.

 

Onveranderd Anders Verzoek

SamenzijnGraag wil ik het volgende aan je voorleggen.

Op 1 juli 2016 verschijnt de verhalenbundel Onveranderd Anders waarvan de gehele opbrengst gaat naar de Toon Hermans Huizen Limburg. Ik heb hieraan meegewerkt en er reeds enkele keren binnen mijn netwerken over bericht. Mijn bijdragen bestaan uit een kort verhaal met de titel Het Bericht alsmede een stukje poëzie (Samenzijn) bij een prachtig schilderij van mijn broer Alfons. Het schilderij zal – samen met mijn tekst – via het Toon Hermans Huis te Sittard worden geveild. Nadere informatie hierover volgt nog. Uiteraard gaat de opbrengst eveneens naar de Stichting.

In totaal werkten 21 Limburgse bekende en minder bekende schrijvers enthousiast en belangeloos mee aan dit project. Dat leverde 38 korte verhalen en gedichten op in de stijl van een lach en een traan, zoals Toon Hermans dat bedoeld zou hebben. De verhalen en gedichten zijn zeer divers van aard.

Om de bundel te laten drukken is er sponsorgeld opgehaald voor een druk van 300 exemplaren. Als deze aantallen verkocht worden levert dat een mooi bedrag op voor de Toon Hermans Huizen, maar we willen natuurlijk meer geld inzamelen. Derhalve werd de schrijvers gevraagd om mensen in hun eigen omgeving te benaderen voor het eventueel bestellen van een boek. De bundels besteld in ‘voorverkoop’ worden dan extra gedrukt, bovenop het aantal gesponsorde exemplaren.

Wie van jullie wil mij helpen zoveel mogelijk geld op te halen voor het Toon Hermans Huis en een boek bij mij bestellen? Ik moet het bedrag van de bij mij bestelde boeken voorfinancieren, dan wel met jullie van te voren afrekenen. Dus als jullie bij mij intekenen ga ik er ook van uit dat jullie de bundel afnemen. Het is een zeer bijzonder boek, dat eenmalig wordt uitgegeven en derhalve als een waardevol collectors item kan worden gezien. De verkoopprijs is vastgesteld op Euro 12,50 (excl. € 2,50 verzendkosten bij een bestelling via mij). Van elk verkocht exemplaar gaat Euro 8,50 rechtstreeks naar de Toon Hermans Huizen, de overige kosten moeten gemaakt worden om het boekje te drukken.

Ik heb er bewust voor gekozen om deze vraag via mijn netwerken aan jullie te stellen. Vanwege de beperkte ruimte in de locatie waar de presentatie zal plaatsvinden, kan er ook slechts een beperkt aantal genodigden bij aanwezig zijn. Mocht jij geïnteresseerd zijn en graag een exemplaar van deze zeer bijzondere bundel willen bestellen, dan vraag ik je vriendelijk mij dit via een persoonlijk berichtje te laten weten, zodat wij de bestelling dan in beslotenheid kunnen afhandelen.

Bij voorbaat heel veel dank voor je aandacht.

Jacques
e-mail: jacques@deblauwediender.nl

 

Onveranderd Anders

Onveranderd AndersAndrea Germeraad, ook bekend onder de auteursnaam Verena Germeraad (Een Bittere Pil) had begin juni 2015 met het werk een uitje dat geheel in het teken stond van maatschappelijke betrokkenheid. Een van de onderdelen op het programma was een bezoek aan het Toon Hermans huis in Sittard. De directrice gaf uitleg over het ontstaan van het huis, over de activiteiten voor kankerpatiënten en hun naasten en de tomeloze inzet die dat vergt van vrijwilligers. Een van de uitspraken is haar bijgebleven. ‘Mensen komen hier binnen met de tranen in hun ogen. Wij streven ernaar dat ze weer weggaan met een glimlach op het gezicht. Een glimlach omdat ze hun verhaal hebben kunnen doen, erkenning hebben gekregen en gehoord zijn.’
Continue reading

Optreden samen met Lulu Wang

Op zondag, 8 november 2015, treed ik tussen 11:00 en 13:00 uur, samen op met de Chinese/Nederlandse schrijfster Lulu Wang en de percussionist Jos Netto (op Hang). Dat gebeurt in de pittoreske Terpkerk te Urmond (Stein). Hier verheug ik mij enorm op. Samen met Lulu Wang een lezing houden, wie had dit een jaar of 5 geleden voor mogelijk gehouden? Ik niet, maar ik wist wel dat zich bijzondere dingen zouden gaan voordoen. Wellicht een droom die uitkomt?
Het wordt een memorabel evenement in een schitterende ambiance, in alle opzichten.

Continue reading

Optreden in Avondgasten L1 TV

Op 14 oktober 2015 ontving ik ’s middags een e-mail van de redactie van L1 TV met de vraag of ik hun terug zou willen bellen. Men wilde mij enkele vragen stellen omtrent de aanhouding van de politieman uit Weert, die werd verdacht van corruptie en witwassen. Uiteraard teruggebeld. Na enkele vragen over integriteit en in hoeverre politiemensen chantabel of te corrumperen zijn, werd mij gevraagd of ik bereid was om hierover in het rechtstreeks programma Avondgasten te komen spreken.
Continue reading

Brandweerauto voor Cjakove (Kosovo)

Wim Beeren KosovoWim, de Kosovoganger, de veteraan, maar vooral de collega met wie ik samen op 1 oktober 1969 de politie-opleiding in Heerlen startte, met wie ik gedurende de helft van dat jaar een kamer deelde, met wie ik samen in ploeg 4 van de gemeentepolitie Maastricht, aan de slag ging, met wie ik na de late dienst nog een paar uurtjes in een kroeg op de Rijksweg in Geleen, de gebeurtenissen van de dienst “evalueerde”, maar vooral Wim, de man met wie al die jaren een soort vriendschap bleef bestaan. Niet, dat we altijd bij elkaar over de vloer kwamen, maar toch, als wij elkaar ergens treffen, dan komen onmiddellijk de verhalen over “die tijd samen bij de govies” bovendrijven.

Continue reading